یکی از اهرمهای مقابله مشرکان با دعوت پیامبر، متهم کردن ایشان به ارتباط با کاهنان و شیاطین بود. آنان در واقع، با این اتهام، در صدد مبارزه با حضرت و دور نمودن مردم از ایشان و انداختن فاصله بین مردم و پیامبر بودند.

 مشرکان که جرأت ترور فیزیکی حضرت را نداشتند، می‌خواستند با ترور شخصیت، ایشان را از نیل به هدایت مردم و روشنگری ممانعت به عمل بیاورند ولی خداوند با نازل نمودن آیه 221 سوره شعراء، از این تهمت بزرگ پاسخ داده و فرمودند: «هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلى‌ مَنْ تَنَزَّلُ الشَّياطينُ؛ آيا به شما خبر دهم كه شياطين بر چه كسى نازل مى‌شوند؟!» و در ادامه، خودشان در آیه بعدی: «تَنَزَّلُ عَلى‌ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثيمٍ؛ آنها بر هر دروغگوى گنهكار نازل مى‌گردند» از پرسش خود، پاسخ دادند که شیاطین، بر کسی نازل میشوند که «أفّاک» و «أثیم» باشد.

 
هر دو واژه، از نظر ادبی صیغه مبالغه و صفت مشبهه محسوب می شوند.

کلمه نخست، به کسی اطلاق می‌گردد که بسیار روایت وارونه، از حقایق و واقعیات عالم هستی نماید. کلمه دومی نیز، در حق فردی به کار می‌رود که در حیات فردی و جمعی خود، رفتارهای ناصحیح انجام بدهد. 
حال، پیامبر گرامی که از قبل بعثت به فردی «امین» در بین مردم مشهور بودند و عبادت‌های ایشان را مردم، همواره در غار حراء شاهد بودند، چگونه ممکن است شیاطینی که منبع شرارت هستند بر فردی که از همه لحاظ طهارت نفس و رفتار پاکیزه دارد، نازل گردد؟     

بدیهی است، سؤالی که قابل طرح است این است که چگونه امکان دارد نظام اسلامی که بر پایه خون هزاران شهید آبیاری شده و بر پایه آموزه‌های قرانی و تعالیم اهل بیت، به دنبال احیای سنت پیامبر اکرم بر روی زمین است و شعارش حمایت از مظلوم و مقابله با ظالم است، بتواند با اسرائیلی که غاضب و جنایتکار است، کنار بیاید. مگر خود خداوند در آیه 7 سوره جاثیه: «وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثيمٍ؛ واى بر هر دروغگوى گنهكار» نفرین و عذاب را بر صاحبان این دو صفت بیان ننمود؟ بنابراین، ایران اسلامی با دولت‌هایی که مصداق اتم و کامل افاک و اثیم هستند و متصف به این دو صفت زشت هستند، نمی تواند همزیستی مسالمت امیز داشته باشدلذا هر وقت، خداوند با شیطان کنار آمد آن وقت، ایران اسلامی هم با آمریکا و اسرائیل کنار خواهد آمد.

به قلم: علی کریمپور قراملکی

برای مطالعه در مورد جنگ آمریکا  و اسرائیل با ایران و اغاز تغییرات جهانی روی این لینک کلیک کنید.