حصول هلاکت با ترک عقیده و جهاد 📕

بر اساس آموزه‌های قرآنی، سعادت و کمال هر انسانی، توسط خود او به دست می‌آید. تحصیل فلاح و فوز، جزو کارهای شخصی و جمعی هر انسان محسوب می‌شود. امکان ندارد تکامل انسان، با کارهای شخصی و اجتماعی دیگران بدون حضور شخصی او حاصل بشود. پس، انسان، در وقتی از عقب ماندگی دنیوی و آتش جهنم رهایی می‌یابد و زمانی به رستگاری و خوشبختی نائل می‌گردد که خود او، به فرامین الهی در نظر و عمل ملتزم باشد. بنابراین، حیات هر انسانی در گرو عقیده و تلاش عملی اوست. انسانی که فاقد عقیده و سعی در زندگی باشد هلاکت و بدبختی خودش را امضا نموده است.

مطابق آیه شریفه 195 سوره بقره: «وَ أَنْفِقُوا في‌ سَبيلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَيْديكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنينَ؛ و در راهِ خدا، انفاق كنيد! و (با ترك انفاق،) خود را به دست خود، به هلاكت نيفكنيد! و نيكى كنيد! كه خداوند، نيكوكاران را دوست مى‌دارد»، هلاکت انسان در زمانی رخ می دهد که از انفاق در راه خداوند خودداری نماید. معلوم است، کلمه «انفقوا» به مسئله فعالیت و تلاش در عرصه عمل و واژه «فی سبیل الله»، به جنبه عقیدتی و ذهنی اشاره دارد. لکن ادامه آیه شریفه، فلسفه این دو موضع مهم را بیان می‌کند و آن، این است که اگر فرد مسلمانی، خودداری از انفاق کند یا فی سبیل الله بودن را نداشته باشد، در مسیر هلاکت گام برخواهد داشت. 

معلوم است، وقتی مردم ایران اسلامی، قدرت دفاع از دین و مملکت خود خواهند داشت که انفاق ایدی؛ یعنی انفاق جان و دل داشته و آن را هم، بر پایه دین و عقیده الهی استوار سازند. چون که در زمان فعلی، مصداق بارز و اتم برای انفاق فی سبیل الله، حضور در میادین مختلف دفاع از اصل برقراری نظام و خاک ایران اسلامی با صبغه الهی و دینی است، لذا هر گونه سستی و تنبلی در این مسیر، برابر با هلاکت و بدبختی امت اسلامی؛ یعنی از دست رفتن حکومت اسلامی متکی بر اهل بیت (ع) و تجزیه کشور و نابودی امنیت ملی که آورده خون شهدای عزیز است، خواهد گردید. بنابراین، از این آیه شریفه، برداشت می‌شود که امروزه، آنچه را خداوند از مردم عزیر ایران اسلامی دوست دارد، این است که در صحنه حضور داشته باشند و دیگر این که، حضور خودشان را هم، در شکل زیبا و خداپسند آن نشان بدهند.

 
امروز، پیام آیه شریفه این است که همه، وظیفه و تکلیف دینی و ملی دارند که با اتحاد و همدلی در کنار هم بوده و حضور فعال و چشمگیر در صحنه‌های دفاع از خون شهدا را فراموش نکنند.

تلازم ایمان با حضور و عمل 📙

مقوله آرزو، یکی از خصوصیات انسانی است که او را، از حیوانات متمایز می‌سازد. لکن آنچه که به آرزو، ارزش می‌دهد اقدام و حرکت به سمت اِعمال آرزوست. بهشتی شدن و وارد شدن به جنة الهی هم، یکی از آرزوهای مهم در حیات افراد مومن شناخته می‌شود لکن این آرزو، تا زمانی که فرد مومن به حرکت نیافتاده، فایده‌ای نخواهد بخشید. خداوند، در آیات مختلفی، به این موضوع بسیار مهم اشاره نموده و هشدار داده که نکند انسان مومن، در دل آرزو داشته باشد ولی برای عملیاتی کردن آن، اقدامی ننماید.

آیه 214 سوره بقره: «أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى‌ نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَريبٌ؛ آيا گمان كرديد داخل بهشت مى‌شويد، بى‌آنكه حوادثى همچون حوادث گذشتگان به شما برسد؟! همانان كه گرفتاريها و ناراحتيها به آنها رسيد، و آن چنان ناراحت شدند كه پيامبر و افرادى كه ايمان آورده بودند گفتند: «پس يارى خدا كى خواهد آمد؟!» (در اين هنگام، تقاضاى يارى از او كردند، و به آنها گفته شد:) آگاه باشيد، يارىِ خدا نزديك است!»

و آیه 142 سوره آل عمران و نیز آیه 16 سوره توبه، از جمله آیات مُشیر به این مسئله حیاتی در زندگی هستند. منظور از «الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا»، به ترتیب گرفتاری‌های غیر جسمانی، ابتلائات بدنی و اضطراب‌های روحی است که برای انسان عارض می‌گردند.(طباطبایی، تفسیر المیزان، ج2، ص159) 

آیات فوق، به يكى از سنن الهى كه در همه اقوام جارى بوده است اشاره مى‌كنند و به مؤمنان، در همه قرون و اعصار هشدار مى‌دهند كه براى پيروزى و موفقيت و نايل شدن به مواهب بهشتى، بايد به استقبال مشكلات بروند و فداكارى كنند و در حقيقت، اين مشكلات آزمونى است كه مؤمنان را پرورش مى‌دهد و صاحبان ايمان راستين را از متظاهران به ايمان، آشكار مى‌سازد.(ر.ک: مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج2، ص102) 

شرایط حاکم بر جامعه فعلی نیز، یکی از آن میادینی محسوب می‌شود که می‌تواند حضور در تجمعات حمایتی از خون شهداء به عنوان میزان و محک، برای ایمان واقعی از ایمان ظاهری باشد. همانطور که افراد مومن حاضر در قبل از جنگ احد، آرزوی حضور در جنگ بدر را داشتند ولی در حین دستور پیامبر برای حرکت به سمت معرکه جهاد، از آن خودداری نمودند و در نتیجه، مورد مذمت خداوند و یپامبر او قرار گرفتند. امروز هم، اگر کسی در حمایت از نظام اسلامی در مقابل جبهه کفر جهانی سستی کند، به همان سرزنش الهی گرفتار خواهد آمد.

برای مطالعه در مورد پایه های نابودی صهیونیسم در قرآن کریم روی این لینک کلیک کنید.